Παρασκευή 25 Μαΐου 2012

twisted



Δεν ξέρω και γω πόσες φορές έχω πεθάνει∙
κι ούτε ακόμα αν είμαι ζωντανός...


Ένα βήμα μακριά
απ' την πλατφόρμα.
Και το τρένο έρχεται με ταχύτητα.
Ένα βήμα μακριά
και: 'Πτου, ξελευθερία!'

Ένα βήμα μακριά
απ' το τέλος της ταράτσας.
Και η γη περιμένει μ' ανοιχτές αγκάλες.
Ένα βήμα μακριά
και: 'Επιτέλους ησυχία!'

Ένα βήμα μακριά
απ' της Αγάπης το κενό.
Και ο Πόνος μου 'στησε καρτέρι.
Ένα βήμα μακριά
και: 'Υπερεκτιμημένη ευτυχία!'



Ο δρόμος είναι μακρύς
και επιστρέφω με τα πόδια...

Πέμπτη 17 Μαΐου 2012

σχοινοβάτης σε τσίρκο...


Δεν είμαστε παρά το άθροισμα 
του πόνου της καρδιάς
κυνηγώντας ένα αναπάντητο πότε
καθώς η ψυχή μας αιωρείται
στ' απόλυτο κενό της Μοναξιάς...

Παρασκευή 4 Μαΐου 2012

αντίτιμο



Όλα έχουν την αξία τους.
Κι όλα έχουν το αντίτιμό τους.


έρωτας
ψέμα
αγκαλιά
θάνατος
λεμόνι
ουρανός
Άνοιξη
δάκρυ
φιλί
Ζωή
πόνος
Εσύ


Όλα έχουν την αξία τους.
Μα δεν μάθαμε ακόμα πως να ξοδευόμαστε...



(Σημ. απόψε, εδώ που σας γράφω, δεν έχω τίποτα απάνω μου·
 μα έχω κι όλο τον κόσμο στην αγκαλιά μου...)

Σάββατο 21 Απριλίου 2012

Νοσταλγία*




νόστος (επιστροφή) + άλγος (πόνος)
Ο πόνος από την επιθυμία της επιστροφής


………………………………………………………


Νόστιμον ήμαρ


………………………………………………………


‘Ω! απέραντη νοσταλγία για κάτι που ποτέ δεν ζήσαμε
κι όμως υπήρξε όλη η ζωή μας’

Τ. Λειβαδίτης


………………………………………………………


Νοσταλγώ αυτά που δεν θα ξαναρθούνε….


……………………………………………….........



ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ

Μέσ’ από το βάθος των καλών καιρών,
Οι αγάπες πικρά μας χαιρετάνε.



Δεν αγαπάς και δεν θυμάσαι, λες.
Κι αν φούσκωσαν τα στήθη, κι αν δακρύζεις
που δεν μπορείς να κλάψεις όπως πρώτα,
δεν αγαπάς και δεν θυμάσαι, ας κλαις.

Ξάφνου θα ιδείς δυο μάτια γαλανά
-πόσος καιρός! Τα χάιδεψες μια νύχτα-
και σα ν’ ακούς εντός σου να σαλεύει
μια συμφορά παλιά και να ξυπνά

θα στήσουνε μακάβριο το χορό
οι θύμησες στα περασμένα γύρω,
και θ’ ανθίσει στο βλέφαρο σαν τότε
και θα πέσει το δάκρυ σου πικρό.

Τα μάτια που κρεμούν- ήλιοι χλομοί-
το φως στο χιόνι της καρδιάς και λιώνει,
οι αγάπες που σαλεύουν πεθαμένες,
οι πρώτοι ξανά που ανάψαν καημοί…

Κ. Γ. ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ


….................................................................................................












* μετά από πρόσκληση για παιχνίδι από τον Στέφανο Ανδρουλιδάκη 







Τρίτη 10 Απριλίου 2012

Μονάχα ένα φιλί...


Για ένα πράγμα μετανιώνω∙
που δεν σου έκλεψα ένα φιλί.
Κι ας είχε τις όποιες συνέπειες μετά.


Ένα φιλί να σε ματώσει 
ή ένα φευγαλέο φιλί 
ή ένα άγγιγμα στα χείλη, έστω.


Μονάχα ένα φιλί∙
πριν με σβήσει για πάντα η Λήθη...

Τετάρτη 28 Μαρτίου 2012

όλα θα φτιάξουν, είπες...


Είναι κάτι βράδια που πνίγεσαι στην αλήθεια.
Είναι κάτι πρωινά που ψάχνεις το φως.
Είναι κάτι απογέματα που κυνηγάς ηλιοβασιλέματα.

Πήγαινε για ύπνο κι όλα θα φτιάξουν, είπες.
Πήγα για ύπνο.
Δεν ξύπνησα ποτές...


Κυριακή 25 Μαρτίου 2012

μια δωδεκάδα, παρά μία...


Τελευταίος και καταϊδρωμένος παίζω το παιχνίδι με τις ερωτήσεις!

Ακολουθούν ερωτήσεις από την Neraida:

1. Πιστεύεις στα ζώδια; όχι με την στενή έννοια του όρου, πχ. τα ζώδια που γράφουν κάθε βδομάδα τα περιοδικά, αλλά θεωρώ ότι τα αστρολογικά σώματα επηρεάζουν σε ένα βαθμό και τον άνθρωπο, πέραν από τη γη (όπως το φεγγάρι με την παλίρροια κλπ).

2. Ποιο δημιούργημά σου αγαπάς ιδιαίτερα; τα ποιήματά μου, μέχρι τώρα...

3. Τι σε κάνει να ηρεμείς και να ξεχνάς τα πάντα; ένα καλό βιβλίο, ένα ωραίο ποίημα, μια καλή ταινία,  να περνώ καλά με τους ανθρώπους δίπλα μου...

4. Ποιος είναι ο μεγαλύτερος στόχος της ζωής σου; να γίνουμε καλοί φίλοι με την ευτυχία....

5. Είσαι ευτυχισμένος; ώρες ώρες, τόπους τόπους…

6. Αν θα έκανες ένα πίνακα που θα σε εκφράζει τι θα ζωγράφιζες; μια ακουαρέλα όπου το ένα χρώμα μπαίνει στο άλλο και σχηματίζουν ακανόνιστα σχήματα...

7. Τι σε έχει κάνει να δακρύσεις; οι άντρες δεν κλαίνε  πολλά...

8. Ποια τρέλα έχεις κάνει; πέραν από τη τρέλα που κουβαλώ δεν έχω κάνει κάτι άλλο ιδιαίτερο, απ΄ όσο θυμάμαι βέβαια, είμαι αρκετά ξενέρωτος…

9. Αγαπημένη φράση; ό,τι αξίζει πονάει κι είναι δύσκολο...

10. Αγαπημένη λέξη; μελαγχολία...

11. Γιατί με διαβάζεις;  γιατί μου θυμίζεις την αθωότητα που έχασα…


αν έχει μείνει κάποιος που δεν έχει παίξει και θα ήθελε είναι ευπρόσδεκτος, εκτός κι αν με  αφήσετε να μείνω τελευταίος και καλύτερος....  μπουαχαχαχα... (η τρέλα που λέγαμε....) 




Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά προέλευσης - Παρόμοια Διανομή 3.0 Ελλάδα .