Κυριακή, 6 Φεβρουαρίου 2011

στην Α.

Σήμερα έφτασα σπίτι,
Μα δεν είχα την ίδια γλυκόπικρη
Γεύση στα χείλη,
Εκείνη την μελαγχολία στη ψυχή μου
Όπως πάντα.
Είχα τ’ άρωμά της στα χέρια μου,
Τα μάτια της
Στο μυαλό μου.Ένιωθα πως πρόφτασα
Το τρένο,
Κι ας διάλεξα λάθος διαδρομή....

Μαρτίου 23, 2006

4 σχόλια:

  1. τι κι αν ο δρόμος που πήρες δε σε έβγαλε στα γνώριμα μονοπάτια.
    κάποτε είναι το ανεξήγητο που μας ελκύει περισσότερο.
    πώς ν' αρνηθώ την ύπαρξη σου όταν αυτή είναι που με καθορίζει;
    Ίσως μια μέρα χάσω και εσένα όπως έχασα τα όνειρά μου, τη μόνη που είχα συντροφιά.
    Ίσως μια μέρα χάσω και εσένα,
    Ίσως σε χάσω,
    Ίσως,
    ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Να Ένας Ποιητής, να κι ένα ωραίο ποίημα!
    Ευχαριστώ που το μοιράστηκες μαζί μας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. τα βράδια κάθομαι μόνος μου και γράφω ποιήματα,
    σκέφτομαι εσένα και γράφω λόγια χωρίς νοήματα,
    βλέπω στην άκρη πεταμένα τα νέα μου αποκτήματα,
    πόσο θα ήθελα να ήσουν και εσύ εκεί...

    Αλλά πώς να σου εκφράσω της καρδιάς μου τα χτυπήματα;
    αφού φοβάμαι τα άτυχα μηνύματα...

    P.S. ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!!
    τώρα ξεκινώ τις προσπάθειες μου στη ποίηση..
    είπα να σου τα στέλνω εσένα που ξέρεις κάτι περισσότερο για να μου λες τι γνώμη σου..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. αγαπητή/έ μου φίλη/ε,

    το αν γνωρίζω ή όχι περισσότερο είναι κάτι πολύ σχετικό.
    'γηράσκω αει διδασκόμενος'....

    γιατί δεν φτιάχνεις κι εσύ ένα blog?

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά προέλευσης - Παρόμοια Διανομή 3.0 Ελλάδα .